مروری بر عملکرد سرمربیگری آنتونیو کونته ، رهبر جدید اینترمیلان

  • توسط نازنین حیدری
  • آگوست 2, 2019
  • دیدگاه غیر فعال شده است
آنتونیو کونته

پس از کش و قوس های فراوان برای انتخاب مربی فصل آینده ی تیم اینترمیلان، آنتونیو کونته که محتمل ترین گزینه ی رسانه های ایتالیایی به حساب می آمد، سکان هدایت اینتر را به دست گرفت. اینتر در دو فصل اخیر نتوانسته بود مقامی بهتر از چهارمی را در رقابت های سری آ کسب کند. علاوه بر آن نتایج ضعیف نرآتزوری در رقابت های اروپایی و جام حذفی در سال های اخیر باعث شد تا مدیران اینتر امسال برای تغییرات اساسی در تیمشان تصمیمات جدی تری بگیرند.

عملکرد آنتونیو کونته در یوونتوس

آنتونیو کونته

یوونتوس – سری آ

در پایان فصل ۲۰۱۰/۱۱ جوزپه ماروتا، مدیر ورزشی یوونتوس اعلام کرد آنتونیو کونته جایگزین لوئیجی دل نری شده است. این اولین تجربه مربی گری کونته در تیم های مطرح بود. پیش از آن او تجربه مربی گری در تیم های سیه نا، باری و آتالانتا در کارنامه داشت. با وجود تجربه کم مربی گری او در سطح اول فوتبال ایتالیا، کونته فصل اول حضورش در این تیم را با موفقیت پشت سر گذاشت. یوونتوس موفق شد علاوه بر کسب عنوان قهرمانی در پایان فصل، به نایب قهرمانی کوپا ایتالیا هم در آن فصل دست یابد. علاوه بر آن یوونتوس با آنتونیو کونته موفق شد بعد از سال ها رقیب دیرینه خود یعنی اینترمیلان را در دو بازی رفت و برگشت شکست دهد. آن ها همچنین به رکورد قهرمانی بدون شکست در این رقابت ها دست یافتند. یوونتوس در این فصل بیشتر از سیستم ۲-۵-۳ استفاده می کرد. خط هافبک و دفاع آن ها در این فصل نقش اصلی را برای کسب عنوان قهرمانی در رقابت های سری آ ایفا کردند. یوونتوس با بهره بردن از سه مدافع آماده با نام های کیه لینی، بارزالی و بونوچی و دروازه بان شناخته شده خود یعنی جیانلوئیجی بوفون، تنها ۲۰ گل در طول فصل دریافت کرد که یک رکورد فوق العاده برای یک تیم در یک فصل به حساب می آمد. به عبارت دیگر آن ها به طور میانگین هر دو بازی یک بار گل دریافت کرده بودند. در خط هافبک، هماهنگی به وجود آمده بین پیرلو، ویدال و مارکیسیو در اکثر بازی های فصل، یوونتوس را به تیم پیروز در میانه میدان تبدیل کرده بود. در خط حمله میرکو ووچینیچ و الساندرو ماتری موفق شده بودند بیشترین گل را به حریفان بزنند. نکته جالب این فصل عدم حضور بازیکنان بیانکونری در جمع ۱۰ گلزن برتر فصل سری آ بود که این نشان از یک دست بودن این تیم داشت و گلزنان این تیم بین بازیکنان این تیم تقسیم شده بود. از مهم ترین اتفاقات این فصل، خداحافظی دل پیرو با پیراهن یوونتوس در انتهای فصل بود. به گفته ی برخی از هواداران یوونتوس، اختلافات بین دل پیرو و کونته در دوران بازیگری کونته باعث شده بود کونته علاقه ای به استفاده از اسطوره این باشگاه در ترکیب تیمش نداشته باشد.
در فصل ۲۰۱۱/۱۲ یوونتوس موفق شد با اختلاف بیشتری نسبت به تیم دوم یعنی ناپولی در پایان فصل جام قهرمانی را بالای سر ببرد. یوونتوس همانند فصل قبل با سیستم سه دفاعه مقابل حریفان به میدان می رفت. کونته که سعی کرده بود شاکله ی اصلی تیم فصل قبل را حفظ کند، با اضافه کردن پل پوگبا به خط هافبک خود، تیمش را در میانه میدان تقویت کرد. اما نکته جالب این فصل این بود که باز هم اسمی از بازیکنان تیم قهرمان در جمع گلزنان برتر سری آ به چشم نمی خورد. ویدال، ووچینیچ و کوالیارلا بهترین گلزنان یوونتوس در این فصل بودند. در لیگ قهرمانان اروپا بیانکونری در مرحله گروهی عملکرد قابل قبولی از خود به نمایش گذاشت و به عنوان صدر نشین به مرحله گروهی مسابقات راه یافت. در مرحله بعدی سلتیک را به راحتی از پیش روی برداشتند اما در یک چهارم نهایی در مجموع با نتیجه ۴ بر ۰ از بایرن مونیخ شکست خورد که این موضوع انتقاد هواداران یوونتوس و کارشناسان فوتبال ایتالیا را به همراه داشت. به گفته آن ها سیستم ۳ دفاعه برای فوتبال مدرن حال حاضر مناسب نیست و در مقابل تیم های بزرگ سیستم دفاعی این تیم با دردسر مواجه خواهد شد. از طرف دیگر نبود یک مهاجم شش دنگ در خط حمله این تیم کار را برای آنتونیو کونته و همکارانش سخت کرده بود. با این وجود یوونتوس مانند فصل گذشته اسکودتو را کسب کرد تا کونته در دومین سال حضورش در یوونتوس، دومین جامش با این تیم را کسب کرده باشد. در فصل سوم حضور کونته روی نیمکت بیانکونری، شاهد حضور قدرتمند یوونتوس در سری آ بودیم. آن ها با ۱۰۲ امتیاز با اختلاف زیاد قهرمانی را از آن خود کردند. اضافه شدن کارلوس توز و فرناندو یورنته به خط حمله این تیم کمک شایانی به کونته کرد تا با ابتکار عمل بیشتری تیمش را در طول فصل به میدان بفرستد. به این ترتیب در این فصل یکی از مشکلات اصلی یوونتوس در سال های قبل یعنی نداشتن مهاجم مطمئن حل شد و هر دو مهاجم جدید این تیم یعنی یورنته و توز موفق شدند عملکرد فوق العاده ای از خود نشان دهند و در مجموع ۳۵ گل از گل های تیمشان در فصل ۲۰۱۳/۱۴ سری آ را وارد دروازه حریفان کنند. اما سری آ تنها رقابتی بود که یوونتوس موفق شد در آن نمره قبولی را به دست آورد. شکست در مرحله یک چهارم کوپا ایتالیا مقابل رم پرونده یوونتوس را در این رقابت ها زودتر از انتظار بست. لیگ قهرمانان اروپای این فصل، نقطه تاریک کارنامه آنتونیو کونته در سه فصل حضورش به عنوان سرمربی در یوونتوس به شمار می آید. آن ها پایین تر از رئال مادرید و گالاتاسرای در رتبه سوم گروه B رقابت ها قرار گرفتند و از صعود به مرحله حذفی لیگ قهرمانان باز ماندند. با بررسی سه سال حضور کونته روی نیمکت بیانکونری می توان به این نتیجه رسید که او در لیگ توانسته است با اقتدار تیمش را به سمت قهرمانی سوق دهد اما در مقابل، در بازی های اروپایی و حذفی توانایی لازم برای شکست حریفان را نداشته است که تجربه کم او در عرصه ی مربی گری بین المللی میتواند یکی از دلایل کسب نتایج ضعیف به خصوص در رقابت های اروپا باشد. با این حال نباید از سه قهرمانی پیاپی او در رقابت های سری آ چشم پوشی کرد. کونته موفق شد در این سه فصل عنوان بهترین مربی سری آ را نیز کسب کند. او در پایان فصل ۲۰۱۳/۱۴ از سرمربی گری یوونتوس استعفا داد.

عملکرد آنتونیو کونته در تیم ملی ایتالیا

آنتونیو کونته

ایتالیا پس از کناره گیری چزاره پراندلی از سرمربی گری تیم ملی ایتالیا، فدراسیون فوتبال این کشور در آگوست ۲۰۱۴ اعلام کرد با آنتونیو کونته برای ثبت قرداد دو ساله به توافق رسیده است. قرارداد وی به طوری تنظیم شده بود که او تا پایان یورو ۲۰۱۶ هدایت تیم ملی ایتالیا را بر عهده داشته باشد. کونته در تیم ملی ایتالیا نیز ترکیب مورد علاقه خودش یعنی ۳-۵-۲ را انتخاب کرد با این تفاوت که در طول دوره مربی گری وی در تیم ملی ایتالیا، شاهد تغییر سیستم این تیم در بازی های مختلف بودیم به گونه ای که در بعضی موارد او و تیمش از سیستم ۴-۲-۴ و ۴-۳-۳ استفاده می کردند. با توجه به شناخت خوبی که کونته از تیم های سری آ طی سال های حضورش در یوونتوس کسب کرده بود، او توانست به سرعت به ترکیب ایده آل خود دست پیدا کند. ۴ عنصر اصلی دفاعی یوونتوس در دوره مربی گری کونته یعنی بوفون، بونوچی، کیه لینی و بارزالی در تیم ملی ایتالیا نیز شاکله ی اصلی خط دفاعی آتزوری را تشکیل می دادند. با وجود خط دفاعی مستحکم و خط میانی قابل قبول ایتالیا، این تیم از عناصر هجومی کافی برای شکست دادن رقبا در یورو ۲۰۱۶ محروم بود. بعد از نسل طلایی مهاجمان ایتالیا در اوایل دهه ی قبل جایی که توتی، اینزاگی، دل پیرو و ویری در آن حضور داشتند، آن ها همواره با مشکل کمبود مهاجم مطمئن در ترکیب تیمشان رنج می بردند. ایموبیله، اینسینیه، زاتزا و ادر از گزینه های اصلی کونته برای استفاده آن ها در خط حمله آتزوری به شمار می آمدند. با وجود کم و کاستی های موجود در تیم ملی ایتالیا، بسیاری از علاقه مندان فوتبال، ایتالیا را جزء مدعیان اصلی کسب قهرمانی یورو ۲۰۱۶ نمی دانستند اما با شروع مسابقات و پیروزی ۲ بر ۰ این تیم مقابل بلژیک پر مهره، نگاه ها به تیم کونته تغییر کرد. ایتالیا با صدرنشینی در گروه خود در مرحله ی یک هشتم نهایی به اسپانیا برخورد کرد و توانست با ۲ گل این تیم را شکست دهد. در مرحله ی بعد آن ها به رقیب دیرینه خود در رقابت های ملی یعنی آلمان برخورد کردند و پس از تساوی ۱-۱ در وقت معمول و اضافی، در ضربات پنالتی مغلوب این تیم شدند. با این حال عملکرد تیم ملی ایتالیا در این جام فراتر از حد انتظار کارشناسان و فوتبال دوستان بود. کونته پس از شکست مقابل آلمان در کنفرانس خبری گفت دیگر علاقه ای به ادامه همکاری با تیم ملی ایتالیا ندارد و به دنبال بازگشت به عرصه باشگاهی می باشد.

پیوستن به چلسی و تجربه حضور در لیگ برتر انگلیس

آنتونیو کونته

چلسی

پس از عملکرد ضعیف مورینیو در تیم چلسی در فصل ۲۰۱۵/۱۶ که در آن آبی های لندن در رتبه ۱۰ جدول کار خود را به پایان رساندند؛ مسئولین چلسی تصمیم به تعویض مربی گرفتند. پس از مذاکرات صورت گرفته با آنتونیو کونته، در نهایت این مربی ایتالیا پس از غیبت ۳ ساله در فوتبال باشگاهی، با قراردادی سه ساله به چلسی پیوست. کونته که عملکرد خوبی از خود در رقابت های سری آ نشان داده بود فصل اول خود در چلسی را نیز با اقتدار آغاز کرد. چلسی موفق شد در نهایت با ۹۳ امتیاز جام قهرمانی را بالای سر ببرد تا اعتماد مدیران باشگاه را در همان فصل اول حضورش در این تیم جلب کند. چلسی در این فصل بیشتر با سیستم ۴-۳-۳ به میدان رفت. کانته و ماتیچ در میانه میدان و پدرو، دیگو کاستا و ادن هازارد در خط حمله مهم ترین ارکان تیم کونته در این فصل به شما می آمد. در فصل دوم اما شرایط به گونه ی دیگری رقم خورد. حواشی به وجود آمده بین کونته و دیگو کاستا، اصلی ترین مهره هجومی چلسی در فصل گذشته در نهایت به جدایی این مهاجم اسپانیایی از چلسی منجر شد. کونته آلوارو موراتا را برای جایگزینی دیگو کاستا انتخاب کرد و اما عملکرد او قابل مقایسه با دیگو کاستا نبود و همین امر یکی ازعلل اصلی افت تیم کونته در فصل دوم حضورش به عنوان سرمربی این تیم بود. چلسی در پایان فصل در رتبه پنجم جدول رده بندی رقابت های لیگ برتر انگلیس قرار گرفت تا از کسب سهمیه لیگ قهرمانان فصل آینده نیز محروم شود. چلسی در لیگ قهرمانان آن فصل در مرحله گروهی از گروهش صعود کرد اما در مرحله یک هشتم نهایی در مجموع دو بازی رفت و برگشت از بارسلونا شکست خورد تا عملکرد ضعیف آنتونیو کونته در رقابت های اروپایی همچنان ادامه داشته باشد. چلسی اما در جام حذفی انگلیس موفق شد با شکست منچستریونایتد قهرمان این رقابت ها شود تا کونته و یاراناش یک جام در این فصل از آن خود کنند. در پایان این فصل مدیران چلسی آنتونیو کونته را به دلیل کسب نتایج ضعیف از سرمربی گری این تیم اخراج کردند تا داستان اخراج های پیاپی سرمربیان چلسی همچنان ادامه داشته باشد.

بازگشت به سری آ، کونته این بار به رقیب پیوست

آنتونیو کونته

اینتر

اسپالتی اولین مربی ای بود که بعد از فصل ۲۰۱۱/۱۲ موفق شده بود اینتر را به لیگ قهرمانان اروپا برساند ولی این امر باعث نشد تا جایگاه او روی نیمکت اینتر محکم شود. ضعف تاکتیکی، عدم ثبات در ترکیب و ناتوانی در مدیریت حواشی تیم از نقاط منفی تیم اسپالتی به شمار می آمد. اسپالتی در فصل آخر حضورش در اینتر نتوانست بی انضباطی دو ستاره تیمش یعنی ناینگولان و ایکاردی را به خوبی مدیریت کند و خود در ایجاد این حواشی نقش داشت، به خصوص برای تصمیم جنجالی اش مبنی بر گرفتن بازوبند کاپیتانی اینتر از ایکاردی که باعث افت شدید عملکرد این بازیکن در فصل گذشته شد و قهر کردن او در میانه فصل را به دنبال داشت. با وجود حمایت کلامی جوزپه ماروتا از سرمربی وقت اینتر، اهالی فوتبال انتظار تعویض مربی در انتهای فصل را داشتند و این امر در نهایت صورت گرفت. کونته و مورینیو دو گزینه مطرح شده در رسانه ها بود و شاید هواداران اینتر با توجه به خاطرات خوشی که با مربی پرتغالی خود در فصل ۲۰۰۹/۱۰ داشتند، مورینیو را گزینه احساسی خود می دانستند ولی عملکرد ضعیف مورینیو در سال های اخیر و بعد از بازگشت مجددش به لیگ برتر انگلیس، باعث شد نگاه مدیران اینتر بیشتر به سوی آنتونیو کونته ایتالیایی باشد. سرمربی سابق یوونتوس، چلسی و تیم ملی ایتالیا حالا یک چالش جدید پیش روی دارد و آن رساندن اینتر به جایگاه واقعی خود در فوتبال ایتالیا و اروپا هست. حال باید دید کاپیتان و سرمربی سابق رقیب دیرینه اینتری ها در ایتالیا یعنی یوونتوس می تواند با کسب نتایج خوب در نزد هواداران نرآتزوری به فردی محبوب تبدیل شود یا خیر.

قبلی «
بعدی »

آموزش